> Ayçin


Ayçin


Ayçin

19 yaşında. Üniversite sınavına ikinci kez girişi. Çok güzel bir kız. Ve güzelliğine düşkün. Ucuz yerlerden aldığı parçalarla kendisine ilginç kıyafet kombinasyonları yapabiliyor. Moda dergilerini mutlaka takip ediyor. Ait olduğu sınıftan değil de daha yüksek bir sınıftanmış gibi görünebilme kabiliyeti en önemli yeteneği. Diğerleri gibi orta sınıf bir ailenin kızı değil. Öyleymiş gibi takılıyor. Diğerlerine de baştan beri yalan söyleyecek. Annesi kuaför. Babası Melih taksici. Evin çalışkanı annesi Nergis. Deli gibi, kıçından ter akarak, geç saatlere kadar çalışıyor. Melih ise hayta. Yesin, içsin. Kahvede millete böbürlene böbürlene uyduruk maceralar anlatsın. Taksi plakası Melih'in abisinin. Melih ondan da bayağı dayak yiyor. Aile içinde adamı idare ediyorlar işte. Nergis ise bir kere evlenmiş, çekiyor kocasını. Söyleniyor da söyleniyor bir yandan. Ama Melih'in düzelecek hali yok. Üniversiteyi kazanmalı çünkü: Ayçin ailesinden utanıyor. Anne gibi kuaför olmaya niyeti yok. Daha farklı hayatlar hayal ediyor. Güzel hayatlar. Ama mankenlik filan değil. Magazin ekleri ve kadın dergilerinden yeni nesil meslekleri keşfetmiş, onlara merak salmış durumda. İletişimcilik, reklamcılık vs… Neden kazanamadı: Dershaneye gidemedi. Para yoktu. Ama "Özel İlim İrfan Üniversitesi"ne girmek son şansı. Bu yüzden bir şekilde kayıt parasını bulup başvuracak. Sonrasında bu para bulma işinin ağır bir hikayesi olduğu ortaya çıkacak. Aşması gereken: Ailesinden utanmamayı öğrenecek. Yalancılık hastalığından, sınıf farkı kompleksinden kurtulacak.